De benadering van De Groen is meer persoonlijk, als een zoektocht naar zichzelf en haar evenbeeld doorheen tijd en plaats door de raakvlakken van computerspelletjes en verdovende middelen te doorbreken als toegangspoorten tot een andere realiteit, die hopelijk verheldering kan brengen.
"Op haar scherm verschijnt een ouderwetse webpagina. Twee hoekige 3D-avatars poseren voor een skyline van fonkelende wolkenkrabbers. Het meisje heeft blond haar en draagt een diep uitgesneden wit topje en een felroze broek met lage taille, de jongen draagt een pet en dikke zilveren halskettingen. Beiden zijn flink gebruind en hebben een zonnebril op. 'MTV Virtual Video Music Awards', staat er in grote discoletters bovenaan de afbeelding, en ernaast de tekst: Enter MTV's VIRTUAL Palms Hotel and visit 3 of the extravagant Fantasy Suites featured in the 2007 VMAs - right from your very own living room. It's the opportunity of a lifetime! The basketball themed Hardwood suite, the glammed out Pink Suite and the crown jewel of the Palms, the incredible Sky Villa, will be jammed with celebrity guests all week long. Drop by and party all night long with crazy big stars and a wide world of VMA fanatics.Geen virussen, geen scams, alleen een wanhopige poging van MTV om hun jaarlijkse Video Music Awards een interactieve onlinecomponent te geven. So far, so 2007. Het waren de hoogdagen van de virtuele wereld Second Life, waar gebruikers in elke mogelijke gedaante door de digitale domeinen konden dwalen, andere avatars ontmoeten, handeldrijven en houterige seks hebben met vreemden in gothic BDSM-kelders (al heeft ze dat laatste enkel van horen zeggen). Blijkbaar wilde MTV niet achterblijven. Malayneys cursor zweeft over de blauwe knop in het midden van de pagina. Hij zal haar transporteren naar het digitaal gesimuleerde Palms Hotel & Casino in Las Vegas, waar de VMA's dat jaar plaatsvonden. In de ruïnes van dat vergeten experiment zullen zij en tOxic_slut elkaar na al die jaren treffen. (p.99)
Welkom in de vreemde wereld van De Groen, wiens taalgebruik honderd procent hedendaags is, zonder zich al te veel te bekommeren om welke taal dat is, en die zeker ook geen uitleg behoeven.
'Silas Silverfox, ma'am. Aangenaam'. Hij stampt zijn peuk uit met de hak van zijn laars en rolt een nieuwe sigaret. Zijn knoestige vingers werken nauwkeurig, voorzichtig, bijna teder. Malayney voelt een wilde kriebel in haar kut. De man is half doorschijnend! zegt ze tegen zichzelf. Kan best zijn, werpen haar eileiders tegen, maar check dat compacte, gespierde, gehavende lijf, die zilveren strepen in zijn haar, die diepe groeven in zijn gebruinde voorhoofd, die stem gemarineerd in mescal en roltabak ... Uh, sploosh? Hoop maar dat je hier straks een werkende kraan vindt om je broekje uit te wassen. Wat maakt het ons uit dat hij een man zonder substantie is? Hij heeft andere kwaliteiten. Dit is het lichaam van een man die geleefd heeft. Nu ja, lichaam. Natuurlijk is het hele 'immateriele, halfin-half-uit deze dimensie'-ding Malayneys ultieme turn-on. Ze moet het toegeven, dit is haar achilleshiel; smachten naar wolken psychische energie, naar wezens die zich slechts eens om de vier jaar op het materiële vlak manifesteren, en dan verbaasd zijn dat ze chronisch droogstaat, ha-ha, typisch Malayney ... Ze kijkt weg terwijl Silverf ox aan het vloeipapier likt. Zijn halfdoorschijnende tong dreigt dingen in haar wakker te maken die ze niet de vrije loop wil laten. Hij steekt zijn sigaret aan en begint te vertellen." (p. 355)
Dit dus. Vierhonderdzeventig bladzijden lang, en elk blad, elke zin zijn een plezier te lezen. De Groen is een ontketende schrijfster, iemand die ver buiten de lijntjes kleurt, die meegesleurd wordt door haar eigen schrijf-enthousiasme, door de schier eindeloze mogelijkheden van plotwendingen, karakters, situaties en rationale en fysieke onmogelijkheden, die door fictie natuurlijk wel kunnen omgetoverd worden tot een nieuwe, andere realiteit.
Natuurlijk is het niet perfect, maar ik denk dat elke bedenking over beter evenwicht, betere beheersing een rem zouden zijn geweest op de leeservaring die we nu krijgen voorgeschoteld.
Het is bombastisch, exuberant, uitbundig, levendig, overvloedig, weelderig, bandeloos, buitensporig, extravagant, ongeremd, tomeloos en soms wild. Ik vaak hardop gelachen met de branie van haar stijl, het plezier waarmee ze zinnen en situaties moet hebben neergepend.
Weg met de kneuterige en parochiale Nederlandse literatuur. Geef mij maar De Groen!
