Het verhaal is eenvoudig: een jongeling van lage afkomst uit Roemenië in de tweede helft van de 19e eeuw heeft de ambitie of zijn idolen Alexander de Grote en Napoleon Bonaparte te evenaren. Tegelijk jaagt hij zijn geliefde Stamatina na, die bij de elite van het land behoort. Hij wordt piraat in de Middellandse Zee, wisselt van identiteit met een Ethiopische jongen en wordt uiteindelijk Keizer van Ethiopië. Om dit te bereiken, zijn alle middelen goed: brutaal moorddadig geweld, vleierij, leugens, manipulatie, oorlog, ... zowat elke zonde gekend door de mensheid begaat hij, maar anderzijds wordt hij gedreven door een naïeve ambitie en liefde, zijn geloof en zijn verlangen om de bijbelse Ark van het Eeuwigdurend Verbond te vinden, en houdt hij zijn moeder via leugenachtige briefwisseling braaf op de hoogte van zijn successen. Nu ja, zo eenvoudig is die plot niet. Dit alles is fictie natuurlijk, ware het niet dat Teodoros laveert tussen mensen en feiten uit de geschiedenis van die periode die echt allen hebben bestaan, hoe ongeloofwaardig ze ook zijn, zoals Joshua Abraham Norton, de zelfverklaarde keizer van de Verenigde Staten.
Dit is een boek om te lezen met de mobiel bij de hand om alle achtergrondverhalen te lezen van de (rand)figuren in de plot of om meer te weten over de historische context. En alle weetjes - hoe onwaarschijnlijk ook - die het verhaal opluisteren, blijken nog te kloppen ook. Maar zo schiet het lezen ook niet op, zeker niet omdat er zowat op elk blad een Nederlands woord verschijnt dat ik voor de eerste keer hoor of toch nog even wil opzoeken. Wat is een 'palikaar', een 'scolopender', 'bojaar', 'barkas', ' of 'archont', ‘opank’ of 'incubus'?
Als het verhaal al exuberant is, dan is de stijl dat zeker, met hele lange zinnen, met veel adjectieven en bijzinnen, die lezen als een Latijnse vertaling, en het strekt Cărtărescu tot eer dat hij elke zin met dezelfde ambachtelijke kracht weet neer te zetten, met aandacht voor elk woord, voor elke nuance, en dezelfde inspanning volhoudt tot de laatste zin, 650 bladzijden later.
Dit is een boek dat velen moeilijk zullen vinden, omdat het zo bombastisch is, zo ambitieus om de hele complexiteit van het mens-zijn, goed en kwaad, religie en macht, wereldpolitiek, mythologie en geschiedenis met elkaar te laten botsen in één lang coherent verhaal dat wordt gedreven door ambitie en waanzin, tot op het eind, dat alle verwachtingen overtreft en dat absoluut uniek is in de geschiedenis van de literatuur, er zo ver over dat ik het hier niet ga of zelfs kan verklappen.
Dit boek is een feest.
No comments:
Post a Comment